Rozdział 1

"....Biegłam przez las nie zważałam na to , że kołczan ze strzałami obijał mi dół pleców. Szukałam Peety . Nagle rozległ się strzał i zobaczyłam ciało zabitego chłopaka ... przyjrzałam się dokładniej zobaczyłam zmasakrowane ciało Peety . Krzyczałam , wściekałam się zabiłam po drodze 2 trybutów . Niestety nikt nie odda mi już Peety..." . Usłyszałam jak ktoś woła moje imię , poczułam że oblewa mnie zimna woda obudziłam się gwałtownie zobaczyłam stojącego nade mną Gale'a .
- Co się stało- zapytałam
-Spadłaś z gałęzi gdy próbowałaś upolować zająca-odpowiada Gale
-Ciekawe. Wiesz ... śnił mi się okropny sen ja...
-Wiem - przerywa mi Gale - Krzyczałaś imię Peety i coś , że już nic Ci go nie odda.
- yyyy dooobrzee- zrobiło mi się troszkę niezręcznie bo nadal pamiętam nasz pocałunek i to gdy Gale powiedział mi że mnie kocha a ja odpowiedziałam mu że to fajnie . Czułam  się potem okropnie .
Jednak postanowiłam puścić to w niepamięć.
Gale podał mi rękę , ja chwyciłam ją i wyszliśmy z lasu. Szliśmy ulicami Dwunastego Dystryktu . Po drodze zaszliśmy do piekarni rodziców Peeta , otworzył nam jego ojciec i postanowiliśmy wymienić 2 upolowane wiewiórki na chleb . Pożegnaliśmy się , ujrzałam ich syna i postanowiłam się z nim przywitać.
-hej , co tam ?
On odpowiedział bez entuzjazmu - hejj bez zmian...
Postanowiłam go nie denerwować bo widziałam po tej odpowiedzi , że nadal ma mi za złe to że on coś do mnie czuł a ja traktowałam go tylko jak przyjaciela... chyba.
Po powrocie do domu ułożyłam Prim do snu i sama się położyłam . Byłam wycieńczona ale mimo tego nie mogłam usnąć. Moje myśli biły się ze sobą. Jedna część mnie mówi , że nie czuję nic do Gale'a a druga , że Peeta jest kimś więcej....
Pamiętam dzień po zakończeniu Igrzysk jak by to było wczoraj............
Wyszliśmy z pociągu w czasie postoju . Szliśmy za ręce mimo tego , że nie nagrywały nas już kamery. Postanowiłam mu powiedzieć prawdę...
-...Wszystko robiłaś na pokaz tak? - powiedział
Ból w jego głosie był autentyczny a ja nie potrafiłam nic z tym zrobić . Podobno mi wybaczył ale już sama nie wiem....
Po dwóch godzinach poważnych przemyśleń znużył mnie sen. Znów śnił mi się ON.
Kiedy już się obudziłam zobaczyłam , że Prim nie ma w łóżku tuż po tym  usłyszałam trąbienie ubrałam się i wyszłam na plac przed pałac Sprawiedliwości... Zobaczyłam Peeta i jego publiczną  chłostę , ciała Prim i  Gale'a leżały już martwe. Miliony łez napływają mi do ocz. . Bez zastanowienia wbiegłam na scenę chciałam powstrzymać to wszystko by ocalić choć jedną osobę , która jest mi bliska,  lecz byłam jak duch . Nikt mnie nie widział nie mogłam nic zrobić czułam jak jego krew bryzga na mnie....
 _________________________________________________________________________________
No więc tak mam pierwszy rozdział mam nadzieję , że się spodoba ;>> Czekam na komy..
pzdr. Kattie B. <333